Emine ŞAHİN


Yine yeni bir yıla umutla


Günden güne yaklaştığımız gitgide bir belirsizliğe o aslında hakkında çok az şey bildiğimiz, inanmak ve inanmamak arasında arafta kaldığımız bir teslimiyet haliyle yaşadığımız sona doğru sürüklenirken zamanın gölgesinde. Yepyeni bir yıl tertemiz bir kar tanesi gibi düşecek avucumuza ve kim bilir biz yine bu yıl neler için, kimler için, ne için, kimin için,ne uğruna,neye nispet,ne açıdan,ne hakla,kaç gün kaç saat yürüyeceğiz,konuşacağız konuşacağız,dinleyeceğiz ,hayal edeceğiz,kahredeceğiz,ne çok güleceğiz belki ağlayacağız,yine gitmek isteyeceğiz, kalmak ,kaybolmak,bitsin isteyeceğiz,başlasın diye umut edeceğiz,sade gösterişli yoksa sıradan mı biz yine ne çok kafa karışıklığı yaşayacağız ne çok bakacağız boş boş tavana hangi duyguların ,duygusuzlukların kölesi olurken kim bilir yine nelere duyarsız kalacağız. Mış gibi muş gibi yapacağız. Yeni bir yıla girerken kim bilir kaç insan henüz varlığı ile ilgili hiçbir anlama ulaşamamışken veda edecek, kaç bebek yaşama merhaba diyecek.
Geçen on yıllar gibi geçecek bu güzel yeni bir yıl da karşıladığımız gibi mutlulukla veda edebilecek miyiz acaba iyi ki diyebileceğimiz kimlerle nelerle karşılaşacağız gitgide daraldığımız okul-ev-iş üçgeninde hayatlarımızda.
Belki bir insan bir kitap belki bir rastlantı belki bir yolculuk belki bir tesadüf belki bir film belki bir rüya bir düş değiştiriverir yaşamlarımızı. Beklentisiz ama gayretli, biraz daha cesur inançlı alışkanlıklarının prangasından kurtulmaya çalışan daha pozitif tüketerek mutlu olmayı değil severek sevebilme gayreti göstererek de daha iyi yapabiliriz sanki yaşamı.
Ondan geriye sayılacak istesekte  istemesekte takvim yaprağı bir yılı daha geçmişe gömecek geriye kalan hatıralar güzel anılar buruk bir sevinç iyi dilekler yine söyleyemediklerimiz, çokça sustuklarımız kendimizden feda ettiklerimizle bakacağız gökyüzündeki rengarenk ışıklara!