30 Kasım 2019 10:52
-A +A
Muhammed Emin Hekimhan

Muhammed Emin Hekimhan

SOĞUKTAN ÖLEN GARİP ÇOCUĞA

Çınar Kırşehir Gazetesi Köşe Yazarı

Ses çıkarmadım, bana yapılan haksızlıklara,
Hakkımı arayamamamda, manasız bir hicabın tesiri.
Bir rehavet sarmaya başladığında vücudumu,
Yüzüm tebessüm ederdi kızmam gereken zamanlarda.
Manasız ve boş geçerken hayatım.
Kalmadığını, hissediyordum harekete sürükleyecek ateşimin.
Sanıyordum hayat, gözlerimin eriştiği yerlerden ibaret.
Kaybolmaya başlamışken alakam, insanlara,
Saklayamadığım bir telaş, sesimde ağlamaklı bir titreme.
Önüme baktım içimi çekip, gözlerimi kırparak.
Onun loşluğa serilen gölgesiyle birlikte titriyordu elektrik lambasının sönük ışığı.
Konuşurken o, işitilir, işitilmez bir sesle,
Bir sel gibi hücum ediyordu düşünceler kafama.
Hiçbir şey anlamamıştım aptal gibi,
Saklanmıştım bir sersemlik zırhının içine.
Süpürülüp gitmişti, içinde boğulduğum alakasızlık.
Izdıraba karşı zayıf olan bir insanlık.
Merhamet, acizlik ve korkudan mürekkep.
İçimdeki endişede sebepsizlik.
Kıvrıla kıvrıla dolaşan dondurucu bir hava,
Karıştırarak savururken, yerin tozlarını, donmuş olan karlarla.
Zaten bu mahallede kimsenin kimseyi gördüğü yok.
Kadının yüzüne vuran ve hüznünü aydınlatan, ayın ışığı.
Bir ölüden farkı yoktu bu çehrenin.
Aklımdan oradan kaçmak geçti, kaçmak, her şeyden kaçmak.
Görmekten, duymaktan,
Ve beraber ıstırap çekmekten kaçmak.
Bir şey vardı içimde buna isyan eden.
Soluk bir ışık düşerken odanın ortasına.
Kımıldamadan bekleştik bir müddet.
Uyandırmaktan korkar gibi sessizce sordum.
Soğuktan mı, başka şeyden mi?
Sabaha karşı ölmüştü kadının çocuğu?
Fark edemediğim titreme, tekrar kaplamıştı sesimi.
Süzüldüğünü zannediyordum yanaklarına doğru yaşlar.
Sesi de artık çıkmaz olmuştu.
Titreyen sesiyle konuştu:
kimsem yoktu dünyada, varıp halimi dökecek,
Bir umudum kalmamıştı kimselerden,
Gözlerini açar gibi oldu yüzüme baktı.
Bir daha da gözlerini kapamadı.
Duyulur duyulmaz hıçkırıklarla ağlamaya başladı kadın.
Deli gibi olmuştum,
Doluydu kafamın içi uğultular, zonklamalarla.
Aklımı başıma toplamaya çalıştım sonra,
Boğazımda düğümlenen bir şey.
Bütün kuvvetimle koşuyordum yükselen ayın yarı aydınlattığı sokaklarda.
Gözlerimden süzülen yaşlar,
Rüzgarın savurduğu tozlarla karışarak,
Yanaklarımda donuyordu çamur olarak.
Koşmaya başladım, dayanılmaz bir acı çekerek,
Oraya götürmek arzusuyla insanları, önüme çıkacak.


Anahtar Kelimeler : Muhammed Emin HEKİMHAN,
Print
Yorum Yap
Yorumunuz
1000

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

Facebook Yorumları
Dikkat Çekenler
Yazarlar
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar
Gözün Aydın Kırşehir!

Gözün Aydın Kırşehir!

17:00 27 Kasım 2019
10 Parmağında 10 Marifet!

10 Parmağında 10 Marifet!

14:36 2 Aralık 2019
"Çine" zulayı patlattı!

"Çine" zulayı patlattı!

14:09 21 Kasım 2019
Her yanın hüzün SEYFE!

Her yanın hüzün SEYFE!

12:01 17 Kasım 2019
Anket

Duyurular
Linkler
Arşiv
Günlük Gazeteler
Oku
Ziyaretçi Defteri
Hava Durumu
Hava Durumu
Yükleniyor...
E-Gazete
/Resimler/Editor/images/07%20ARALIK%20CUMARTES%C4%B0%20-1.jpg
Facebook Twitter
2014 Kırşehir Haber 365 - tüm hakları saklıdırHaber Scripti Haber Yazılımı